Klasztor Hieronimitów – Zbudowany w I połowie XVI w., uważany jest za perłę i kwintesencję stylu manuelińskiego, będącego specyficznym dla Portugalii połączeniem gotyku i renesansu. W roku 1983 budowla została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO, zaś 7 lipca 2007 r. została ogłoszona jednym z Siedmiu Cudów Portugalii.
Torre de Belém –Wieża Belem to militarna budowla z 1520 roku stojąca w Lizbonie u ujścia Tagu do oceanu. Jedna z największych atrakcji turystycznych stolicy Portugalii.
Pomnik Odkrywców – prowizoryczna konstrukcja została zbudowana w 1940 na portugalską wystawę światową. Obecna konstrukcja została odsłonięta w 1960, dokładnie w pięćsetną rocznicę śmierci księcia Henryka Żeglarza. Sama konstrukcja jest zbudowana z betonu, ma kształt karaweli i liczy sobie 52 metry wysokości. Pomnik przedstawia ważne postacie z okresu wielkich odkryć geograficznych, zarówno żeglarzy, jak i naukowców i misjonarzy. Na samym szczycie pomnika jest mały taras widokowy, z którego widać dzielnicę Belém. Przed pomnikiem położona jest marmurowa mozaika o średnicy 50 m, przedstawiająca mapę i trasy podróży portugalskich odkrywców.
Muzeum Morskie w Lizbonie – muzeum poświęcone wszystkim aspektom historii nawigacji w Portugalii. Muzeum jest zarządzane przez portugalską marynarkę. Zajmuje część zachodniego skrzydła klasztoru Hieronimitów, a także nowoczesną przybudówkę na północ od klasztoru.
Łuk Triumfalny w Lizbonie – po portugalsku Arco da Rua Augusta, czyli Łuk ulicy Augusta, to jedna z najbardziej charakterystycznych i chętnie fotografowanych budowli nie tylko w dzielnicy Baixa, w której łuk ten się znajduje, ale i w całej Lizbonie. Łączy on jeden z głównych placów Lizbony – Praca do Comercio – z najbardziej reprezentacyjną ulicą Lizbony, czyli Rua Augusta, która ciągnie się do placu Rossio. Ten obiekt, podobnie, jak cała dzielnicy Baixa, został wybudowany po wielkim trzęsieniu ziemi, które nawiedziło Lizbonę w roku 1755 i od tego czasu stał się jednym z najchętniej oglądanych zabytków i atrakcji turystycznych portugalskiej stolicy. Składa się na niego 6 potężnych, ponad 11 metrowych kolumn, oraz kilka figur, zarówno alegorycznych: Chwała, Pomysłowość i Męstwo, jak i zasłużonych dla portugalskiej historii (m.in. Vasco da Gama, czy Viriato).
Elevador de Santa Justa – zabytkowa winda w dzielnicy Santa Justa, w historycznym centrum Lizbony, położona na końcu Rua de Santa Justa. Łączy niższe ulice Baixa z wyżej położonym Largo do Carmo. Od czasu budowy winda stała się atrakcją turystyczną Lizbony. W odróżnieniu od wszystkich innych wyciągów miejskich, Santa Justa jest jedynym, który porusza się w pionie. Inne windy, w tym Elevador da Glória i Elevador do Lavra, pełnią rolę kolei linowo-terenowych. Jest to jedna z najbardziej nietypowych atrakcji turystycznych Lizbony, jedyna pionowa spośród czterech lizbońskich wind. Elevador de Santa Justa to 45 – metrowa konstrukcja wykonana w stylu neogotyckim. Jej architektura porównywana jest to słynnej paryskiej Wieży Eiffla, co ma odzwierciedlenie w jej historii.
Praça de D. Pedro IV/ Plac Rossio – plac Rossio od czasów średniowiecza jest jednym z głównych placów miasta. Był miejscem organizowania uroczystości, demonstracji, walk byków i egzekucji. Przez dłuższy czas mieściła się przy nim siedziba portugalskiej inkwizycji, a na samym placu płonęły stosy, na których ginęły jej ofiary. Obecna nazwa jest hołdem dla Pedro IV, króla Portugalii. Pomnik Pedro IV znajduje się na środku placu.
Klasztor Karmelitów – a raczej ruiny klasztoru i kościoła Karmelitów, to jedno z najciekawszych miejsc w Lizbonie. Convento do Carmo, to kompleks składający się z kościoła (Igreja do Carmo) oraz klasztoru. W kościele Karmelitów mieści się obecnie Muzeum Archeologiczne Carmo, jednak najciekawsze są wnętrza, które… nie mają dachu, gdyż zawalił się on na skutek trzęsienia ziemi z 1755 roku.
Panteon Narodowy w Lizbonie – panteon narodowy Portugalii, mieszczący się w starym Kościele Santa Engrácia. Utworzony na mocy dekretu z dnia 26 września 1836r Panteon Narodowy jest miejscem uhonorowania i zachowania pamięci o obywateli portugalskich, którzy wyróżnili się poprzez służbę dla kraju, w ramach wykonywania wyższych urzędów publicznych, wyższą służbą wojskową, ekspansji kultury portugalskiej, literackiej, naukowej i artystycznej lub obrony wartości cywilizacji, ze względu na godność osoby ludzkiej i wolności.
Katedra Najświętszej Maryi Panny w Lizbonie/ Katedra de Su– katedra rzymskokatolicka w Lizbonie, zbudowana w 1150 roku w stylu romańskim upamiętnia wyzwolenie miasta spod władzy Maurów. Budowla zajmuje miejsce, na którym w dawnej Lizbonie wznosił się główny mauretański meczet. Katedra jest wzniesiona na planie krzyża łacińskiego z trzema nawami. Posiada portal, ogromne rozetowe okna i dwie wieżyczki. Wnętrze świątyni w XVIII wieku z rozkazu króla Jana V wykończono w stylu rokokowym.